Lokaal eten – September

Lokaal eten – September

Een paar weken geleden schreef ik een post over lokaal eten, met daarin mijn streven om zoveel mogelijk lokaal te gaan eten (maximaal 100 kilometer, liefst 50)
De maand is nog niet eens afgelopen en ik plaats al een update. Iets te enthousiast geloof ik! De afgelopen weken ontmoette ik de mensen die mijn eten verbouwen, leerde ik eetbare planten te herkennen, had bijzondere ontmoetingen en was meer buiten. Hoera!

                           
Zo ontmoette ik twee meisjes terwijl ik hazelnoten aan het rapen was.
Ze hielpen mee en nodigden me uit in hun hut. Een hut vol zelfgemaakte schommels van spullen die ze rondom de hut hadden gevonden.
Met knopen zo stevig dat je makkelijk op de schommels kon gaan schommelen.

Terwijl ik appels aan het rapen was en ik een voorbijganger een appel aanbood kregen we binnen 10 minuten een heel persoonlijk gesprek, terwijl we beide een iets te zure appel aten. Na 10 minuten stapten we weer op de fiets, elk een andere kant op fietsend.

 

 

Op een woensdagochtend hield ik een verkenningstocht met mijn vader op zoek naar zeekraal en lamsoor. De schapen waren er, de lamsoor en zeekraal helaas niet.
Een week later probeerden we het nog een keer en was het meteen raak. Een bijzonder landschap vol zeekraal en lamsoor. Met een klein zakje keerden we huiswaarts.

 

Voor een opdracht fotografeerde ik op de permacultuurtuin in Leeuwarden. Vorig jaar heb ik hier vaak geholpen en stiekem mis ik deze bijzondere plek geregeld.
De thee die we dronken werd per persoon samengesteld. Hoofdpijn? Keelpijn?
De juiste kruiden/planten/bloemen werden uit de theetuin geplukt. Met een doosje verse kruiden en een joekel van een augurk keerde ik huiswaarts.

 

Lokale thee: check! In Leeuwarden zit een dorpsmoestuin met winkel. Een winkeltje vol groente vers van het land, appels en pruimen van de boomgaard en verschillende soorten ingemaakte groente en fruit. Hier vond ik zelfgedroogde kruiden: salie en bonenkruid. Voor de thee: pepermunt en wilde majoraan.

Tijdens een oogstfeest in Groningen ontmoette ik Ruben, die zelf kruidenthee verbouwd op een stukje land via de permacultuur principes. Bij hem kocht ik heermoes, vlierbloesem en een mix van goudsbloem/vlier/klaver/kaasjeskruid en hibiscus thee.

Ik kwam er achter dat ik eigenlijk nooit meer thee hoef te kopen, er groeit zoveel in het wild wat je als thee kunt gebruiken. (bijvoorbeeld vlierbloesem, kamille, rozenbottel, het blad van bramen, klaver etc.) Ik heb het meteen uitgeprobeerd met zelfgeplukte kamille en rozenbottel. Die liggen nu te drogen op de verwarming van mijn ouders. (mijn verwarming gaat pas aan als het écht écht koud is haha)

 

Ik kocht Friese waldbeantsjes. Binnenkort ga ik eens op zoek naar de man of vrouw achter deze schone bonen. En de onderste foto is Groningse haver, ik zou heel graag een ‘granenpletter’ willen, waardoor ik zelf makkelijk havermout kan maken 🙂 
 

Groningse groente. Van de Stadsakker, een kleine (moes)tuin winkel in het centrum van

Groningen mét moestuin (die zit op een andere plek)
Diegene die de groente verbouwd staat eveneens in de winkel. En elke vrijdag en zaterdag wordt de oogst rechtstreeks naar de winkel gebracht, verser kan bijna niet.
Op mijn verlanglijstje: lokale wijn.
Vandaar dat ik zaterdag naar een landwijn boerderij fiets. (20 kilometer, maar dan ook nog terug haha) Hier heb je de keuze uit tientallen soorten lokale wijn (aardappelwijn! rabarber wijn! etc.)
en kost ie maar 6 euro. 🙂 (ik heb ze ook voor 10 euro gezien)
Op dit plekje kun je eveneens lokale tomatensaus, appelstroop en heel veel soorten sapjes/siropen.
Ze hebben ook een webshop, maar wat is er nou leuker om in het weekend te gaan fietsen om te zien hoe je wijn groeit en wordt gemaakt.

Wat ik nu al merk, na twee weken, is dat ik de natuur en mijn omgeving veel beter leer kennen.
Volgens mij ga ik binnenkort eens ergens tegen aan botsen op de fiets, ik kijk namelijk steeds omhoog en opzij, op zoek naar eetbare planten, bessen en noten. Gek dat ik die hazelnoten, appels en bramen nooit heb opgemerkt. Ik denk teveel, de hele dag door. Gelukkig beland ik door het wildplukken in het ‘nu’ en merk ik de omgeving op.
Doordat ik steeds meer weet over welke plant, bes, noot eetbaar is, vind ik de natuur ook veel interessanter. Eerst was het één groene, mooie massa. Nu kijk ik meer naar het individu. haha
En ik kom ook nog eens vaker buiten. Fijnfijnfijn!

 

0 REACTIES
  • Elisa M.
    Beantwoorden

    Wat fijn dat je het zo kan doen! Het zal allemaal heel leerzaam zijn en dat geloof ik graag 🙂

  • Marcus Lobenstein
    Beantwoorden

    Leuke site, als je veel buiten wandelt vind je veel wilde groentes, struiken en bomen. Je moet ze natuurlijk wel kunnen herkennen 😀

  • Crafts 'n' Skills
    Beantwoorden

    Dat klinkt wel heel erg goed zeg! En ja.. het kachelverhaal.. ook hier nog niet hoor! Uit principe allereerst niet voor 1 oktober, maar hoe langer we het daarna kunnen redden… ;o)

    De kruiden voor overheerlijke thee kun je ook heeeel makkelijk in je eigen keuken opkweken. Vers is en blijft echt lekkerder!

  • Crafts 'n' Skills
    Beantwoorden

    Dat klinkt wel heel erg goed zeg! En ja.. het kachelverhaal.. ook hier nog niet hoor! Uit principe allereerst niet voor 1 oktober, maar hoe langer we het daarna kunnen redden… ;o)

    De kruiden voor overheerlijke thee kun je ook heeeel makkelijk in je eigen keuken opkweken. Vers is en blijft echt lekkerder!

  • Marin Anke
    Beantwoorden

    😀

  • Marin Anke
    Beantwoorden

    Ja inderdaad. Eerst ze leren herkennen, en daarna is buiten wandelen een feestje! (altijd al heel fijn, maar als je dingen herkent nog leuker)

  • Marin Anke
    Beantwoorden

    Ik heb gelukkig nu een heel warme kamer, volgende maand verhuis ik naar een andere kamer, die is heeeel koud hoorde ik al. Ojeee! Misschien dat de kachel dan wel aangaat helaas. Of ik moet thermo kleding gaan dragen 😀

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

%d bloggers liken dit: