Aandacht voor het bietje

Aandacht voor het bietje

Ken jij het gezicht achter je ontbijt? Hoeveel mensen zouden er achter zitten? Voor velen is dit de lievelings caissière van de supermarkt of de medewerkster van de bakker.
Denk eens aan je boterham met kaas.
Al die verschillende ingrediënten hebben weer andere gezichten. Van de zaadteler, de boeren, de chauffeurs, mensen die in de fabriek werken tot aan de winkelmedewerkers. Zoveel mensen voor het maken van één product.
Aandacht voor het hele proces lukt misschien lang niet elke dag of laat staan elke maaltijd, maar het is waardevol om hier af en toe bij stil te staan.

15640153105_3bfedd4d20_o

Als je helemaal naar het begin van het proces gaat begint het bij een zaadje. In zo’n heel klein zaadje zit alle informatie voor een enorme boom, een mens of een bietje. Het bietenzaadje heeft water, zonlicht, kooldioxide en aarde nodig. En daar groeit hij, zomaar uit zichzelf, geen mensenhand heeft ‘ie daarvoor nodig.

Als je het bietje laat doorschieten kun je van de verzamelde zaden van één bietje je hele leven bieten blijven eten.

Als je bieten bij de biologische boer om de hoek koopt weet je dat daar het proces stopt. Misschien wast ‘ie de bieten nog voor je, haalt het bietenloof eraf (terwijl dat juist ook lekker is!) en daar ligt ‘ie, klaar om door jouw gekocht te worden.

Maar als je bieten uit de supermarkt koopt wordt het proces zeer onoverzichtelijk en heb je geen idee meer in hoeveel handen de bieten zijn geweest. En dan heb je het nog over zoiets onschuldigs als bieten, die vaak uit Nederland komen en wat maar één enkel product is. Als je ditzelfde proces bij hummus, een smoothie of koekjes gaat toepassen raak je de draad snel kwijt.

Het is fijn als je het gezicht achter je eten kent. Dan kun je ‘s avonds zeggen: ‘bedankt Gijs, voor dit heerlijke maaltje!’ en als er gaten in je bieten zitten kan boer Gijs je precies vertellen waardoor het komt.

Stel dat je bietjes bij de biologische boer om de hoek hebt gekocht: De boer krijgt het volledige bedrag in plaats van een heel klein percentage en met een blij gevoel fiets je terug naar huis.

15454056488_fc97784bb6_o
En daar ligt ie dan: een prachtig bietje op je bord. Als je met aandacht naar de groente op je bord gaat kijken dan zijn het net kunstwerkjes. En als je bedenkt dat dat bietje een opslagplaats van de energie van de zon is, en het water van een wolk wordt het al helemaal speciaal.

Voordat je de eerste hap eet kun je je nog afvragen, wil ik dat dit onderdeel wordt van mijzelf? Bij een bietje kun je volmondig ‘ja’ zeggen, anders wordt het misschien bij die stroopwafel, de bitterballen of een zak chips.
Je zegt ‘ja’ tegen het bietje, en eet de eerste hap: als je met aandacht eet komen alle smaken tot leven. Dan proef je het aardse, het zoete, het scherpe van het bietje.

Met aandacht voor het hele proces kun je elke dag stemmen met je vork én nog gelukkiger worden van het eten op je bord. 

Schermafbeelding 2017-11-01 om 10.22.22
Omdat veel mensen niet weten waar je moet beginnen als je groener wilt eten ben ik samen met een vriendin Loka Loka begonnen, een website en app waarop je kunt zien waar je in de buurt je lokale, duurzame boodschappen kunt kopen (boer, afhaalpunt, markt, winkel, molen..) Begin 2018 komt de website online, op instagram zijn we al te vinden: lokalokanl

Deze column schreef ik voor het tijdschrift Lekkergezond en verschijnt in de volgende uitgave.

10 COMMENTS
  • theda
    Beantwoorden

    Mooi stukje en past zo leuk bij vandaag, Dankdag voor gewas en arbeid.

    1. groeneavonturen
      Beantwoorden

      ah dat wist ik helemaal niet, wat mooi!!

  • Marjolijn
    Beantwoorden

    Ook ik vind het heel fijn jouw ervaringen te horen, over eten maar ook over het leven als reiziger, als dankbaar wezen in de wereld. Mooi erover te lezen.
    Groetjes van Marjolijn uit Zutphen

    1. groeneavonturen
      Beantwoorden

      Ah wat leuk! Dankbaar wezen in de wereld klinkt heel mooi!

  • Moniek
    Beantwoorden

    Ik heb je even helemaal bij-gelezen. Stoer hoor, dat je dit doet en dat jij je zo verdiept in alle facetten van de natuur. Wat ik me nu wel afvraag: nu het echt kouder wordt slaap je toch niet meer buiten? En heb je nu je winterkleren in de tassen? Wat is er gebeurd met de gescheurde fietstassen?

    1. groeneavonturen
      Beantwoorden

      Wat leuk dat je zoveel hebt gelezen! Ik ben nu op een zelfvoorzienende boerderij, hier slapen we lekker binnen maar is het wel vrij koud. (bijna dezelfde temperatuur als buiten) Ik fiets nu niet zoveel meer, hier ben ik gekomen met de trein. En in tussen m’n zomerkleding omgewisseld voor winterkleding. Wel zo lekker! De gescheurde fietstassen zijn nog steeds gescheurd maar geïmproviseerd een-soort-van gemaakt. 🙂

  • "Hanneke"
    Beantwoorden

    Wat een mooi stukje! Natuurlijk is het niet nieuw, ik weet het al wel, maar het is zóóó goed om er weer eens even bij stil te staan! (Ik probeer het voor ogen te houden, als ik eet, en boodschappen doe……)

    1. groeneavonturen
      Beantwoorden

      Wat mooi dat je het al probeert! Klopt, er bij stil staan is mooi om te doen. Ik vergeet het ook nog vaak. Dan eet/koop je toch weer sneller onbewust.

  • Sheila
    Beantwoorden

    Oh, wat een mooi artikel. Dat zeg je mooi. Ik sta er helemaal niet bewust bij stil en bekijk niet op die manier mijn eten. Maar inderdaad, het is veel mooier als het een persoonlijk proces wordt.

    1. groeneavonturen
      Beantwoorden

      Klopt! Kost soms een beetje moeite maar maakt het wel veel fijner!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: