Drie dagen alleen van wildpluk leven – Deel twee

Drie dagen alleen van wildpluk leven – Deel twee

Deel twee: één met de natuur, eerste keren, verwachtingen, waardering, geleerd en testpersonen gezocht!
In September deed ik een ‘Taste the trail’ avontuur met beroepsavonturier Erwin. Erwin die zonder kaart naar de Mont Blanc fiets, midden in de winter skate van het meest oostelijke naar het meest westelijke plekje in Nederland (450 km) zonder te kunnen skaten en mét een backpack op z’n rug. Of samen met Henk 160 km met een karretje over het strand loopt.
Kortom: een goede reisgenoot om een ’Taste the trail’ avontuur mee aan te gaan: drie dagen in Duitsland (Eiffel) hiken, wildkamperen én alleen eten wat de natuur op dat moment te bieden heeft. Met een backpack op onze rug waarin geen eten te vinden is.
Vorige blogposts:
De voorbereidingen
Deel één

een met de natuur

We staan ’s ochtends op als het licht is, wandelen zonder tijd en gaan naar bed als het donker (20.00) wordt. Als een Neanderthaler scannen we al wandelend de omgeving af naar eetbare besjes, vruchten, noten en paddenstoelen. En eten direct uit de natuur, zonder verpakkingen open te hoeven maken of ergens geld voor te betalen.

Als het regent wordt het onderdeel van onze kleding, haar en eten.
De wc zijn de bosjes, we zien in de drie dagen geen spiegel of badkamer. ’s Avonds zetten we midden in de natuur ons tentje op, of slapen in de buitenlucht. De natuur is veel wilder dan in Nederland, met woeste riviertjes, watervallen en zo ver je kunt kijken bos.

Weer terug in Nederland ben ik een paar dagen bij m’n ouders in Leeuwarden. Waar ik opeens door heb hoeveel ik altijd heb binnen gezeten (wat nu veel minder is door het wwoof’en) De natuur staat op die manier zo ver van je vandaan: als je natuur wilt moet het echt opzoeken.

eerste keren

Op Groene Avonturen doe ik misschien voorkomen dat ik enorm avontuurlijk ben, maar voor dit avontuur heb ik nog nooit wildgekampeerd, met een backpack gehiked, alleen van wildpluk geleefd, gelift of meerdere dagen nauwelijks iets gegeten.

M’n niet bestaande bucketlist wordt alsmaar kleiner en kleiner.

Het blijkt minder heftig dan vooraf gedacht. Door wild te kamperen sta je gratis op de mooiste natuurplekken, wandelen met backpack is zwaar maar went na verloop van tijd, net als het lege gevoel in je maag. Op de terugreis blijkt de bus pas over 1,5 uur te gaan waardoor we al snel met onze duim staan te zwaaien. Fervent lifter Erwin geeft snel wat tips, binnen een kwartier hebben we een lift van een Duitse vrouw met kind en een auto vol munt en rozebottels. Perfecte match!

verwachtingen

Zoals het bij elke reis gaat maakt je hoofd het van te voren groter, idyllischer, enger of mooier. Van te voren denken we dat we elke ochtend beginnen met onze stijve spieren op te warmen met een portie yoga (not!), dat het op de eerste dag enorm noodweer gaat worden, dat we langs akkers komen en de aardappels die zijn blijven liggen kunnen meenemen, dat we bijna omvallen van de honger en dat we enorm divers eten met wortels/knollen, grote salades, noten en tamme kastanjes.

Dat ik veel nieuwe planten ga leren (niet één!), Erwin vissen vangt, we super chagrijnig zijn, we 25 kilometer door de heuvels mét backpack en een lege maag op 1 dag kunnen lopen en we de dag idyllisch afsluiten bij een knapperd kampvuurtje. Doei verwachtingen! Hoi realiteit!

cuwekbEEG_vVIppNQfSnwjOGAKEhHFsmHWjYcIKsEKFVfDb3S4R2EUcbXO6tnq5_

waardering

Afzien en buiten je comfort zone opereren, waarom doe je dat eigenlijk?
Zelf doe ik het doordat ik dan van zoiets kleins als een appelboom of een paddenstoelensoepje heel erg kan genieten. We leven met z’n allen zo’n comfortabele, luxe leven dat je snel kan vergeten hoe goed we het eigenlijk hebben en hoe bijzonder het alledaagse is.
Waardering van wat de natuur ons geeft: elke framboos en braam die een andere subtiele smaaknuance heeft, de overvloed aan appels, de zon die je koude lichaam opwarmt.

Ontzettend blij zijn met een douche, om het opgestapelde zweet van vier dagen van je af te wassen. En je vochtige, al bijna schimmelende kleding in de wasmachine te kunnen gooien.
Waardering voor de overvloed aan eten in een gemiddeld huis: een volle koelkast en vriezer, tientallen kruiden, voorraadkasten.. Een lekker matras, en maar één keer in een nacht wakker worden.

Waardering voor het dagelijkse comfortabele bestaan waarin er zoveel mogelijk is en we zoveel hebben.

wat heb ik er van geleerd

Door dit avontuur heb ik ontdekt dat honger niet iets is om bang voor te zijn. Vaak eet ik bij elk hongerseintje, maar waarom eigenlijk? Een hongergevoel is iets wat komt en weer afneemt. Wat niet constant is en waar je niet direct op hoeft te reageren.

Zo kan ik nu wat vaker maaltijden eten die om groente draaien (ipv brood) en weer beginnen met intermittent fasting, waarin je van 12 uur tot 7 uur ’s avonds eet in plaats van de hele dag door.

oerweekend

Alleen van wildpluk leven is een bijzondere ervaring die voor herhaling vatbaar is.

Eens in de maand/twee maanden wil ik samen met een Groene Avonturen lezer een weekend van wildpluk gaan leven. Zonder hike-spektakel zodat het puur om het wildplukken gaat. En we de hele dag de tijd hebben om rond te fietsen en te wandelen op zoek naar eten, en te koken en experimenteren met de gevonden planten/vruchten/noten/wortels. En eventueel voor de calorieën aangevuld met lokaal graan.

De eerste keren wil ik het concept gaan uittesten met Groene Avonturen lezers, daarna wil ik het gaan aanbieden als  ‘oerweekend’, op donatiebasis een weekend in de natuur kamperen en leven van wat de natuur je te bieden heeft.

Ik zoek nog proefpersonen voor de lente.
We zullen kamperen op een paalcamping of natuurcamping, waar ik dan ben dat weet ik nog niet! (sowieso Nederland)

Interesse? Stuur een mailtje naar marin@groeneavonturen.nl, dan hoor je van me!

5 COMMENTS
  • Drie dagen alleen van wildpluk leven - deel 1 - Groene Avonturen
    Beantwoorden

    […] Deel twee […]

  • Erwin
    Beantwoorden

    Ik ben erg geïnteresseerd. Ook mag het van mij in de winter; januari februari 2018.

    1. groeneavonturen
      Beantwoorden

      Gaaf,
      Als je me een mailtje stuurt (marin@groeneavonturen.nl) dan kan ik je op de hoogte houden.

  • Devon SeaMoor
    Beantwoorden

    Weer een helder verslag, dank! Wat spannend en dapper om te doen en mooi om je ervarings-verslagen te lezen, Marin. Als ik in Nederland leefde zou ik zo een afspraak met je maken om een poosje samen op te trekken. Als dat voor ons beiden passend zou voelen. Wat goed om zo anderen uit te nodigen ervaring op te doen en inspiratie te delen op hun beurt, op hun eigen wijze. Kruisbestuivingen, daar hou ik van, ha!

    Toen ik in 2013 begon met “wildpluk” deels uit noodzaak om genoeg te eten te hebben, begon ik met tamme kastanjes en kroosjes-pruimen, rozebottels en hazelnoten, allemaal groeiend langs de Singel in Utrecht, waar vroeger de vestingmuren waren. Eten uit de stad!

    Wat bijzonder was om te ervaren, is dat toen ik eenmaal begon met wat je zo leuk noemt als een “Neanderthaler de omgeving afspeuren voor eetbare dingen”, mijn ogen getraind begonnen te raken om veel meer details op te merken en daardoor sneller eetbare planten e.d. te vinden.

    Het voelde als iets wat begint te groeien aan je, als je bewust in en met de natuur verbonden raakt en ik ervaar dat als een grote rijkdom. Plus een enorme boost voor mijn zelfvertrouwen, omdat ik zelf op deze manier mezelf kan onderhouden. Hoewel ik nooit dakloos rond heb gezworven in de natuur, heb ik wel het gevoel dat ik het zou kunnen. In een stad zou ik het nooit aandurven, als vrouw. In de natuur voel ik me altijd volkomen veilig.

    Omdat ik leef met de gedachte dat het ooit kan gebeuren dat we geen keuze hebben, anders dan in en met de natuur leven, al was het maar in een soort van overgangsfase, train ik mezelf in deze ervaringen. Een mix van groot plezier, praktische kennis en jonge onderzoeker. In die volgorde van belangrijkheid. Jong van hart en in verwondering.

    Gelijkgestemden kom je ook tegen, al plukkend en m.b.v. internet is er een rijkdom aan kennis en ervaring, zoals jouw Groene Avonturen er 1 van is.
    Als je in een huis woont en het comfort geniet van de moderne tijd, kan je zonder teveel stress oefenen hoe het is om in de natuur te leven en je eten bij elkaar te scharrelen. Je hebt de luxe dan, om comfort van huis mee te nemen, met tent, slaapzak etc.

    Het hangt van je temperament af denk ik, maar te snel in een survival mode duiken kan zwaar zijn. Dit soort avonturen geeft je i.e.g. de gelegenheid om je uithoudingsvermogen en emotionele of fysieke pijngrens te vinden, zelfs wat op te rekken als dat goed voelt.

    Als je geen huis en haard hebt wordt het een heel ander verhaal. Ik zie hier in Engeland vele zgn. “ruigslapers” in Exeter, daklozen die in winkelportieken en steegjes in hun slaapzak op de stenen liggen.

    Ik at in de periode van schaarste veel havermout met van alles erin, zonnebloem-pitten, rozijnen, lijnzaad, andere graanvlokken, gekookt met water en een beetje zout. Daar kan ik, als het moet, een week van leven zonder groente en fruit. Na zo’n week van “Schots ontbijt” zijn groente en fruit weer een heel nieuwe ervaring. Ik hou ervan als dingen niet vanzelfsprekend zijn.

    Kortom, als ik niet oppas schrijf ik een te lang verslag hier, in mijn ervaring is er veel meer dat onderdeel is van leven in, van en met de natuur. Dat gaat verder dan wandelen, bagage op je rug dragen, eten verzamelen, eten bereiden, warm blijven en slapen. Dat stuk kan je niet in woorden beschrijven en dit komt ook doordat het voor ieder een unieke ervaring is.

    Wat een verscheidenheid om daar mee te kunnen leven, voor je zelf en ook als je zo anderen uitnodigt om een poosje mee te doen in je Groene Avonturen.
    Goeie reis en veel plezier in het nieuwe avontuur van 2018.

    1. groeneavonturen
      Beantwoorden

      Zo leuk dat je zo’n stuk schrijft! Vooral blijven doen, maakt me blij!
      Had me inderdaad leuk geleken als je in Nederland had gewoond, om wildpluk ervaringen uit te wisselen 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: