De avonturen van 2018 – Terug- en vooruitblik #metmarinweetjehetmaarnooit

De avonturen van 2018 – Terug- en vooruitblik #metmarinweetjehetmaarnooit

Phoeh!
Een terugblik op het jaar 2018.
Er is het afgelopen jaar/anderhalf jaar zoveel gebeurd dat deze korte tijd voelt als jaaaaa-ren.
Dit jaar woonde ik op een zelfvoorzienende boerderij in België, in een yurt op Frijlân, bij m’n ouders, paste ik op een huis in Dwingeloo en vanaf januari woon ik in… (dat lees je in deze blogpost).
Ik gaf wildplukwandelingen aan zo’n 300 mensen en gaf voor het eerst kookworkshops.
Wat ik dit jaar allemaal heb meegemaakt en wat ik heb geleerd lees je in deze blogpost. 

ACT ASN - 124
37924365_10215561026834144_2381044467772686336_n (1)
windplukwandeling3
53F67739-60D2-4451-A0A6-B975816E9760
groene avonturen
In 2018 kreeg mijn Groene Avonturen website een make-over en werd het een bedrijfssite met mijn blog als onderdeel.

Ik gaf dit jaar aan zo’n 300 mensen een wildplukwandeling, waarvan zo’n 170 mensen via Groene Avonturen (de rest tijdens kortere wandelingen op festivals). 

Ook waren er wilde kookworkshops en creëerde ik een webshop met daarin de Loka Loka cursus, een online wildpluk kookboekje en een wildpluk kadobon.


Goed Gebuurd volgde me in 2017 en in 2018 voor de documentaire ‘Ongebonden’ 
En ik deed mee met een Tegenlicht Meet-Up over ‘de Worsteling van de Groenmens

Boskanter - henk
persoonlijk

Een jaar geleden woonde ik voor twee maanden op Boskanter, een zelfvoorzienende boerderij in België. De maanden ervoor fietste ik van ecologische plek naar ecologische plek. Een bijzondere tijd van wonen in een tiny house, fietsen naar België, vrijwilligen op festivals, meebouwen aan een ecologisch huis en mee helpen bij een biologische blauwe bessen kwekerij.

Na zes maanden kwam ik er achter dat altijd gast zijn best vermoeiend is. Je hebt géén eigen plek, geen eigen keuken (ha, voor mij heel belangrijk), je bent altijd omringt met mensen en het is lastig om je eigen ritme te volgen. 

 

yurtZodoende ontstond in Januari het idee om een eigen plekje te vinden, en meteen op z’n Marin’s… in een yurt. Als ik iets in m’n hoofd haal, ga ik er helemaal voor en op de één of andere manier is het dan vaak ook snel geregeld. 

Ook dit keer: een maand later kon ik geld lenen van m’n ouders, vond ik een mooie, goedkope tweedehands yurt én een plek op het nieuwe ecologisch project Frijlân vlakbij Leeuwarden.

Sinds een paar jaar heb ik een zelfvoorzienende droom. Een romantisch beeld: midden in de natuur wonen, leven van het land, veel met de hand doen op een rustig tempo, genieten van het kleine..

DCIM100MEDIADJI_0013.JPG

Op Frijlân dacht ik deze droom waar te kunnen maken. Op papier klonk het perfect: zelfvoorzienend in een yurt, middenin de natuur en met de stad op zo’n 20 minuten fietsafstand. Samen met vier inspirerende vrouwen een ecoparadijsje creëren. Maar door mijn droom te leven kom ik tot de ontdekking dat deze droom nog helemaal niet geleefd wil worden.

Zelfvoorzienend leven vergt commitment. Vergt op je land zijn, voor de dieren zorgen, de moestuin bijhouden, de boerderij reparen, bouwen, oogsten, inmaken etc..

Op Frijlân kom ik er achter dat ik graag op ontdekkingstocht ben: landschappen ontdekken, vrienden bezoeken, festivals, weekendjes in de natuur, inspirerende projecten bekijken. 
En daarnaast: wildplukwandelingen/ kookworkshops/fotografiels geven, online cursussen maken, blogposts schrijven… 

37100022_1900953796871013_3176136003383459840_n
Frijlân is een bedrijf op zich. Met in de toekomst een mini camping, een plek voor startende ondernemers, een leerplek voor studenten en leerlingen, moes- en permacultuurtuin, een grote boerderij die onderhouden moet worden, een theetuin etc. Open dagen, meewerkdagen, etentjes.. 

Best ingewikkeld om de Frijlân werkzaamheden naast Groene Avonturen te hebben. Want de Groene Avonturen /wildpluk activiteiten, die gaan voor merk ik dagelijks. Die geven me het meeste energie en inspiratie.

Ik heb de vrijheid nodig om mijn eigen tijd in te delen, en als ik wil een week of langer weg te kunnen gaan. Zonder dit helemaal te hoeven plannen. 

43351636_10216086509570884_3060371787054317568_n
toekomstbrein

Daarom verkocht ik in oktober mijn yurt aan een leuk stel uit Groningen. 

Mijn brein is heel goed in toekomst denken. Ik denk bijna nooit aan het verleden, wat heel fijn is want daardoor denk ik nooit ‘had ik maar’ en pieker ik weinig. Maar met een ’toekomstbrein’ heb je altijd ideeën, het NU is dan nooit goed genoeg. 

Groene Avonturen bussie
De afgelopen maanden heb ik zoveel plannen bedacht waarvan ik écht dacht dat ik het ging doen, maar naar een paar weken ebt het idee weer weg.
Zo bedacht ik in de afgelopen maanden dat ik m’n rijbewijs wilde gaan halen om te leven in een busje, was ik van plan om voor een paar maanden te gaan vrijwilligen/leven in Peru, was het plan een online Natuurschool op te zetten en zou ik gaan sparen voor een Groene Avonturen bestelbusje.

Het idee wat ik echt ben gaan uitvoeren is op huizen passen. In mijn hoofd klonk het echt ideaal: Elke maand als een soort moderne nomade een andere plek om te ontdekken.

Als huisoppasser heb ik het maar liefst 1,5 maand volgehouden. Slik.
Ik kwam er hier al snel achter dat het vrij onrustig is, telkens op een andere plek wonen.
Ik mis een soort ’tribe’ om me heen, mensen die ik echt graag zie en waar ik energie van krijg. Als huisoppasser woon je ergens steeds net te kort om iets op te bouwen. 

Je betaald geen huur, wat heel fijn is, maar je bent wel veel aan het plannen voor in de toekomst. En je past op dieren die elke dag eten moeten waardoor je minder vrijheid hebt dan je denkt. 

Lightroom (IMG_8442.CR2 en 11 andere)
Daarnaast leef ik vanaf eind februari een jaar lang grotendeels van wildpluk. (binnenkort een blogpost hierover) 
Hiervoor moet ik veel koken, inmaken, fermenteren, experimenteren, ontdekken. 

Op huisoppasadresjes is dit ontzettend lastig omdat ik alles op de fiets meesleep en je dan een grote voorraadkast en koelkast/vriezer mist.  Ook is het handig dat je van één gebied precies weet waar alles staat, wanneer het bloeit, wanneer het zaden krijgt, vruchten etc.
Dit scheelt veel tijd want als je dit wel hebt kun je je omgeving als supermarkt gaan zien. ‘Even appels halen’ wordt het dan. 

groningen
2,5 jaar heb ik in Groningen gewoond. Hier heb ik een grote kennis- en vriendenkring opgebouwd, veel inspirerende plekken ontdekt en mede daardoor voel ik me daar echt thuis. 

Vandaar dat ik vanaf januari weer in de buurt van Groningen woon: in de Biotoop.
De Biotoop is een bijzonder project, Het is het voormalig Biologisch Centrum van de universiteit op 8 hectare grond. Mijn kamer (25 m2) heeft uitzicht op de Hortus Botanicus van Haren (dus zie ik alleen maar natuur als ik naar buiten kijk)

Op de Biotoop wonen en werken 300 mensen. Veel kunstenaars, muzikanten, ondernemers.. Met een weggeefwinkel, cafeetje, moestuintjes, vuurplek, zelfoogsttuin, kas.
Het bos en een meer (en m’n lieve vrienden) op 15 minuten afstand, net als de stad Groningen.

Een fijne basisplek om vanuit daar af en toe uit te vliegen. 
1,5 jaar later beland ik dus weer in dezelfde provincie als waar ik 1,5 jaar geleden wegging. 

xgeleerd

  • De hele wereld is mijn moestuin. Ik heb niet perse een stuk land/grote tuin nodig, overal waar ik kom kan ik oogsten. Een commitment aan je eigen land is niet nodig.
  • Ik heb de vrijheid nodig om mijn eigen tijd in te delen, te kunnen ontdekken. Voor mij geen te volle agenda, of teveel verplichtingen. 
  • Niet alleen de natuur, maar ook de stad geeft me veel energie. Met de biologische eettentjes, kringlopen, feestjes, evenementen over anders leven, kunst, muziek. 
  • Ik hou van nieuwe projecten, ben dan snel héél enthousiast, schreeuw het van de daken maar meer dan de helft van de dingen strand. Gelukkig ben ik er ook achter gekomen dat er een aantal dingen altijd terugkomen: wildplukken, natuurlijk leven, koken, creëren, ontdekken. 
  • Mijn ’toekomstbrein’ vind het NU nooit genoeg, heeft altijd ideeën over de toekomst. Hier mee leren omgaan en te rusten in het NU is wat ik wil leren. Het hoeft niet groot-groter-grootst. 
  • Ik maak een aantal grote groene keuzes: niet vliegen, niet autorijden, nauwelijks nieuwe spullen en plantaardig, biologisch en veelal lokaal/wildpluk eten. 1,5 jaar geleden probeerde ik zo donkergroen mogelijk te leven, dat heb ik nu niet meer.
    Ook van sommige ‘luxe’ (veelal keuken) dingen word ik blij. Ik heb een koelkast/vriezer, elektrische apparaten, douche een paar keer per week, en leef niet zero waste. Zelfvoorzienend leven is geen pré meer. In de test van ‘mijn verborgen impact’ wil ik rond de 1 aarde blijven. Als ik goed let op zo weinig mogelijk nieuwe spullen kopen lukt dit. 
  • Ik denk steeds dat ik een nomade ben, maar als ik een paar maanden nomadisch leef wil ik altijd weer m’n eigen plekkie. Zodat ik vanuit één plek kan avonturieren en ontdekken, een soort gesettelde nomade dus. 
  • Die ecodorp droom is nog niet weg, maar ik weet nu beter hoe ik het dan wel wil. Als ik het in de toekomst nog eens probeer is het niet meer alleen (maar met vriend en kinderen, kom maar door!) en in een ecodorp waar iedereen z’n eigen leven heeft, waar je af en toe dingen samen doet, maar waar er niet teveel verplichtingen zijn. 
  • In de afgelopen anderhalf jaar tijd heb ik ontdekt dat ik het meeste energie krijg van wildplukken en koken. In combinatie met mijn creatiedrang: fotografie, schrijven, ideeën bedenken, koken, grafisch ontwerp. 

Wat m’n jaar (a anderhalf jaar) zo bijzonder maakt is dat ik elke keer méér over mezelf heb geleerd.
Voor buitenstaanders ziet mijn leven er misschien chaotisch uit, zelf heb ik het gevoel dat ik elke keer meer focus en helderheid krijg. Juist door het te ervaren, en te doen. 

37924365_10215561026834144_2381044467772686336_n (1)
2019

Focus is mijn doel in 2019. Ik wil al m’n aandacht aan m’n ‘Wilde jaar’ geven.
Één groot idee waar ik al m’n tijd en energie in wil steken. Niet honderd projecten ernaast, maar focus en structuur.

Mijn wilde jaar
Wat vind je als je elke dag een uur wildplukt? En hoe kun je in elke maaltijd iets van wildpluk verwerken?

En hoe kan ik deze manier van eten na een jaar verweven in mijn leven?  Het wordt een jaar waarin ik elke week de natuur zie veranderen. En veel in de keuken sta om te drogen, inmaken, fermenteren, bakken, grillen en stampen. 

Op de planning onder andere: wilde bieren en wijn, rozenbottelketchup, eikeltjesburgers, mispeljam, lisdodde brood, wilde mosterd, berkensap-kombucha en nog vele andere dingen maken.

 
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
En ik wil ontdekken wat je nog meer van de natuur kunt maken. Bijvoorbeeld lepels van snoeihout, wasmiddel van klimop, wildplukmandjes van berkenbast, een eigen apotheek met zalfjes/tincturen van geneeskrachtige planten en stoffen verven met wilde wortelen.

Door elke dag te schrijven en te fotograferen wil ik deze informatie na een jaar omtoveren tot een boek of cursus. 


OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook het leren staat in 2019 centraal. Ik rond mijn geneeskrachtige kruidenopleiding af, doe mee aan een ‘Primitief overleven’ cursus van 10 dagen en leer mezelf alles over koken met wildpluk zodat ik hier gave kookworkshops over kan geven. 

Ik blijf wildplukwandelingen door het land geven en wil meer privéwandelingen gaan geven. 

Rusten in het NU staat in m’n persoonlijke leven centraal. Niet altijd fantaseren over de toekomst maar lekker leven in elk moment. 

Wil je op de hoogte blijven van mijn ‘Wilde jaar’? Vanaf Januari schrijf ik elke maand een nieuwsbrief met recepten en avonturen over dit jaar.  

 


Hoe was jullie 2018? Mooie 2019 plannen?
1 COMMENT
  • izerina
    Beantwoorden

    Veel succes volgend jaar. Ook ervaren,wat je niet wilt is leerzaam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: