Categorie: challenge

Vroeg opstaan Update

Hier ben ik, geheel volgens plan, met een post na twee weken vroeg opstaan.
Mijn idee voor de maand november: voor zonsopgang m’n bed uit rollen. Of eigenlijk bijna twee uur daarvoor, de zon laat zich in dit seizoen pas rond 08.00 zien.

Is het gelukt?
De snooze knop is helaas nog niet verleden tijd, wel ben ik vele keren om 06.00 opgestaan, zelfs een paar keer om 05.00 en een enkele keer rond 7/8 en 9. En één keer stapte ik pas om 6 m’n bed in. Ha, omgekeerde wereld.

Een gewoonte om niet te snoozen, dat is het nog niet geworden. Maar vroeg opstaan zit wel weer in mijn systeem.
Lees meer “Vroeg opstaan Update”

Mijn ‘extreme’ leven

14marin3

De middelmaat past niet zo goed bij mij. Vroeger kleedde ik me al anders, vond ik het leuk om op te vallen. Met gekke hoedjes, knalrood haar, zelfgemaakte jurken en de wereld aan sieraden. Ook keek ik graag naar Joris Showroom, mensen die anders leven vond ik zeer inspirerend en fascinerend.

file-27
Later ging ik me meer schikken, vond ik het fijn om bij de groep te horen en vooral niet te raar te doen. Maar na twee jaar was dat wel weer genoeg en werd ik veganist, iets wat ik daarvoor altijd ‘extreem’ vond.
Ook heb ik een tijdje als ‘fruiteter’ geleefd en at ik wekelijks kilo’s en kilo’s fruit. Voor de Groene Meisjes schreef ik daar vier jaar geleden een post over.

Sinds 4/5 jaar ben ik in stapjes steeds ‘extremer’ gaan leven. De televisie vloog de deur uit, eveneens als shampoo en ‘verzorgingsproducten’. Een rijbewijs, daar heb ik nooit de behoefte aan gehad. Ook begon ik steeds meer biologisch te kopen en ontmoette ik meer mensen die dezelfde idealen hadden. Rob Greenfield en No impact Man waren grote online inspiratiebronnen.
Lees meer “Mijn ‘extreme’ leven”

1,5 maand zonder Smartphone

Illustratie: Jean Jullien

Een rechthoekig, lichtgevend voorwerp neemt de wereld over. Het trekt mensen mee naar een andere wereld. Het laat de vader z’n spelende kinderen vergeten, de scholier bijna tegen een boom aan fietsen, en laat de wachtende mens nooit meer een gesprekje voeren met een onbekende.

Verveling en voor je uit staren zijn verleden tijd, net als lezen, daar is geen concentratie meer voor. Verdwalen kan niet meer en een dag of zelfs avond zonder smartphone is een no-go.
Een nieuwe houding is geboren: de rechte rug maakt plaats voor een kromme.
De impact van zo’n klein voorwerp is fenomenaal.

Lees meer “1,5 maand zonder Smartphone”

Challenge: Vroeg opstaan

Om zes uur opstaan.
Waarom?! zouden velen denken.
In de winter is het me een tijd gelukt om rond zes op te staan en wat werd ik er een potje gelukkig van! Voor acht uur had ik gemediteerd, aan yoga gedaan, de zon op zien komen, gelezen, in m’n dagboek geschreven en thee gedronken. Om acht uur zat ik klaar achter m’n laptop, super zen en klaar om de werkdag te beginnen. Het maakte me vrolijk, energiek en doelgerichter.
Lees meer “Challenge: Vroeg opstaan”

Verslaafd aan internet

Met een blog, fotografie bedrijfje en Loka Loka kun je hele dagen achter de computer zitten. Foto’s selecteren, bewerken, teksten schrijven, mail beantwoorden, PR, lokale adresjes zoeken voor Loka Loka, artikelen lezen, nieuwsbrief maken, boekhouding..

Een laptop werkt verslavend. Zo staar ik namelijk verspreid over de dag vele uren naar een scherm. Tijdens het ontbijt, lunch en avondeten bekijk ik documentaires of lezingen en de rest van de dag ben ik aan het werk achter m’n laptop.

Tussendoor checkte ik daarnaast nog mijn mail-facebook-instagram-whatsapp veel te regelmatig op mijn Iphone. Van m’n Iphone heb ik een week geleden afscheid genomen. Dat eeuwige rondje was ik zat. Altijd een mini computer tot je beschikking hebben, altijd online kunnen zijn. Het voelt niet gezond.
Lees meer “Verslaafd aan internet”

Lokaal eten – Dag 97

Stiekem staat deze blogpost al een tijdje op mijn to-do lijstje, maar wordt ie steeds een dag verplaatst. Helaas, het succes verhaal wat ik liever had willen schrijven bestaat niet, maar van een weg vol hobbels leer je uiteindelijk meer, toch?

Het liefst had ik geschreven dat overal mijn eigen eten/salade/thee mee naar toe gaat, alles wordt afgeslagen wat niet lokaal is en ik nog nooit zo gelukkig ben geweest dankzij het 95% lokaal eten.
Helaas helaas. Ik merk: totaal lokaal eten in de tijd waarin we nu leven is vrijwel onmogelijk. Eten is zo’n groot deel van de samenleving. En als dit het eten van de boeren uit de omgeving zou zijn zou het natuurlijk een ander verhaal zijn, maar dat is niet het geval.

In de eerste maand was mijn motivatie zo groot dat het me makkelijk afging. Ik sleepte overal bakjes mee naar toe, sloeg al het aangeboden eten af en dronk op feestjes water uit de kraan of meegenomen appelsap.
Maar na zo’n veertig dagen was deze piek voorbij en werd het ‘exotische’ eten en drinken verleidelijk.
Ik ging me irriteren aan de lokaal-eten-bubbel waarin ik leefde. Een bubbel waarin ik niet of moeilijk uit eten kon, feestjes of festivals als lastig zag en ik een kopje thee in de stad drinken al als een groot avontuur beschouwde. (‘is de munt uit eigen tuin?’)
Lees meer “Lokaal eten – Dag 97”

Lokaal eten – Dag 49

Motivatie, in het begin heb je er vaak heel veel van, iets verderop in het proces ebt het soms een beetje weg. En dan moet je het weer terug zien te vinden of toch echt doorzetten.
Anderhalve maand heb ik me super strikt aan het lokale eten gehouden, met meegebrachte saladebakjes naar vrienden, appelsap drinken tijdens feestjes en geen mosterd willen eten omdat daar niet lokale azijn en zout in zit. Toch merk ik dat de challenge iets groter is dan ik zelf had verwacht.
Van te voren is het heel makkelijk praten, een jaar lang lokaal eten, appeltje eitje. Als je eenmaal bent begonnen valt dat soms even zwaar.

Schermafbeelding 2016-07-19 om 11.10.23

De afgelopen week was ik er even klaar mee. Niet met het lokale eten, wel met het ‘verbod’ wat ik mezelf opleg. Ik voelde me een rebelse puber die helemaal klaar was met de opgelegde regels van z’n ouders. Of iemand die heel graag wil afvallen en na dagen wortels eten opeens tien taarten tegelijkertijd opeet.
Lees meer “Lokaal eten – Dag 49”

100% Lokaal eten: Dag zeven

Dag zeven is het vandaag. Dag zeven in mijn lokale avontuur.
Afkicken dat was het. Afkicken van cafeïne, van suiker en van wit meel.
Afkicken van alles eten wat je wil eten en niet echt genieten van wat je eet.
Dat het afkicken van cafeïne zo heftig zou zijn dat had ik niet verwacht.
Cold turkey is misschien ook niet de beste keuze. Met als resultaat: mega hoofdpijn, enorm moe/lusteloos, depri, last van m’n spieren en nergens zin in. Serieus, van koffie? Een griepje dacht ik, totdat ik op internet las dat dit serieuze afkickverschijnselen zijn. Ai ai ai.

Uren extra heb ik geslapen, echt zin in eten had ik niet en m’n hoofd bonkte en bonkte.
Een maand lokaal eten? In de eerste paar dagen had ik er totaal geen zin meer in.
KOFFIE. koekjes. chocola. bananen. zolang het maar zoet en niet lokaal was.

Challenge Juni: 100% lokaal eten

In mijn lievelingsleven leef ik zelfvoorzienend. Ik verbouw in mijn moestuin alles wat ik voor een volwaardig plantaardig dieet nodig heb: graan, bonen, groente en op mijn fruitboomgaard groeien appels, peren, pruimen, frambozen, bessen, aardbeien en ander fruit.
Ik maak in, zodat ik eveneens tomatensaus in de winter kan eten. In de tuin staat een zonnedroger, zodat ik ook gedroogde kruiden in de winter heb. Op Groene Avonturen wil ik elke maand stappen maken naar mijn lievelingsleven. Lees meer “Challenge Juni: 100% lokaal eten”